Tag: stoppen met roken

De eerste week zonder roken zit er op

Ja, ik weet het, het is nog pril maar een week zonder roken is een kunst apart. De vele keren per dag dat je een enorme trek hebt in een sjekkie zijn heftig. Als ik rustig zit en heerlijk de rook inhaleer en vervolgens uitblaas is dat voor mij een gelukzalig moment, maar hoe kom ik in hemelsnaam nu zonder tabak aan zulke momenten. Mijn gedachten dwalen af naar tabak, ik wil het nu en niets anders.

Alle goedbedoelde tips ten spijt, maar het is echt niet altijd een kwestie van karakter. Nee, een verslaving is vaak genetisch bepaald en daar kun je weinig tegen doen met karakter. Niettemin ben ik een doorzetter en rook nu niet, ook niet als mijn gedachten bij het roken zijn. Toch vraag ik mij af of een mens niet in mate kan roken, bijvoorbeeld een paar sjekkies per dag.

De wens is echter om van de verslaving af te komen. Wanneer ik nu wil roken moet ik echt wat anders doen als afleiding. Gelukkig ben ik niet iemand die snel zich verveelt, dus er is altijd wat te doen. Vandaag was het een boek lezen van Koos van Zoomeren (Mijn verhaal), terwijl ik wachtte op de uitslag of het onderzoek van Cees in de VU vandaag goed is gegaan.

Toen ik het telefoontje kreeg van de verpleegkundige, die bevestigde dat alles in orde was, besloot ik direct een wandeling te maken in Het Twiske met de honden. Het regende, de meiden stonden naast mij met hun staarten te kwispelen, het zal hen een zorg zijn of het regent of niet. Op pad met de Mechelaars is een noodzakelijke en ook prettige activiteit die afleiding genoeg geeft om het als een gelukzalig moment te betitelen zonder te roken.

Willem Croese

De dag dat de asbak de deur uit kan (2)

Dag meneer u spreekt met J. van de poli ‘Stoppen Met Roken’, hoe gaat het met u?” Ik was verrast dat zij mij belde, maar antwoordde haar enthousiast dat het goed gaat al had ik de dag daarvoor slappe knietjes door een paar sjekkies meer te roken dan de bedoeling was. Niettemin hield ik haar oprecht voor dat de datum die wij afgesproken hebben om definitief te stoppen gehaald wordt. Verder informeerde zij of ik benaderd ben over de medicatie. “Nee, ik ben hierover niet gebeld.” J. ondernam actie, zij belde mij niet veel later terug met de mededeling dat de apotheek alsnog contact opneemt hierover.

Toen de longarts meldde dat mijn longen brandschoon zijn vroeg ik haar  een doorverwijzing naar de poli ‘Stoppen Met Roken’, zij regelde dit. Anderhalve week geleden had ik mijn eerste afspraak met J. die op haar beurt mij het hemd van het lijf vroeg over mijn motivatie en dergelijke. Zo spraken wij over de gewoontes van het roken. De dag begin ik met een kan koffie en een paar sjekkies om daarna licht te ontbijten. Verder zijn er de momenten van honden uitlaten rokend en wel; in de auto en thuis paffen; op straat wanneer je niet binnen mag roken; voor en na het avondeten; enzovoorts. Wanneer ik hierover nadenk kan de conclusie alleen maar zijn dat je wel heel erg veel doet om te ‘kunnen’ roken.

Volgende week moet ik weer naar de longpoli om een longfunctietest te doen naar de hoeveelheid lucht die ik nog heb. Ik denk natuurlijk dat het goed zit, al weet ik dat je na het stoppen met roken meer lucht zal krijgen. Na het onderzoek heb ik de volgende afspraak met J. en haar collega L. immers de streefdatum nadert. O ja en J. vroeg waarom ik geen filtersigaretten rook in plaats van shag. Mijn antwoord was dat ‘dat’ geen roken is, waarop zij reageerde: “Dat is de bedoeling ook.”

Waar ik nog wel over verbaasd ben is dat zowel de huisarts als de longarts niets hebben gezegd over het roken, behalve dat zij mijn rookgedrag noteerden in hun dossiers. Gisterenavond vertelde ik dit aan een vriendin, die op haar beurt zij dat wel te begrijpen. “Denk je echt dat het helpt om tegen jou te zeggen dat je moet stoppen met roken? Een roker heeft daar maling aan.” Zij heeft volkomen gelijk, want ik zou daar niets mee doen. Een geluk bij een ongeluk is uiteraard dat de longontsteking die ik afgelopen zomer had de doorslag gaf om te ‘gaan’ stoppen. J. van de poli ‘Stoppen Met Roken’ heb ik beloofd hierover stukjes te schrijven, bij deze doe ik dat.

Wordt vervolgd

Willem Croese

Zie ook:

De dag dat de asbak de deur uit kan (1)

Een flinke longontsteking afgelopen zomer was voor mij het moment om te besluiten dat ik moet stoppen met roken, voor de goede orde de ontsteking kwam niet door het roken maar dankzij een virus die ik opgelopen had. Wat kun je ziek zijn van zo’n verrekte kwaal, ik stikte bijna de moord door benauwdheid. Klappertandend terwijl het zweet door koorts uit mijn lichaam gutste dwaalde ik in mijn huis rond en raakte zelfs de weg kwijt, zo wilde ik naar bed maar zat op het toilet uit te blazen.

Roken doe ik ongeveer vanaf mijn vijftiende, al snel werd ik betrapt door mijn moeder. Als rookster herkende zij direct de sigarettenlucht om mij heen. Zij pakte mijn filtersigaretten af, liep daarmee naar de woonkamer waar zij mijn vader duidelijk te verstaan gaf dat zijn zoon rookte. Nerveus wachtte ik in mijn slaapkamer af wat er te wachten stond. Na een kwartiertje keerde mijn moeder terug in mijn kamer met de mededeling dat ik het zelf moest weten en zij gaf het pakje Pall Mall.

Tja, hoe ging dat in de jaren zeventig? Tijdens feestjes en verjaardagen stonden er glaasjes gevuld met sigaretten op tafel tussen de chips, nootjes en andere lekkere hapjes. En wanneer mijn grootvader kwam rookte hij steevast bolknaksigaren, toch al snel een stuk of vier a vijf op een avond. Ik vond het vies, want aan het einde stonken mijn kleren naar de rook die de oude baas produceerde. Hij pruimde ook, maar dat deed hij thuis. Had hij geen pruimtabak dan kneep hij een sigaar in één hand fijn, stopte het spul in zijn mond, je hoorde hem kauwen, het kwijl liep nog net niet uit zijn mond, hij spuugde het eindresultaat op een schoteltje, ik keek dan met afgrijzen naar dit ritueel. Opa werd 94 jaar, hij ging na de plechtigheid zelf in vlammen op.

Vanaf mijn puberteit draag ik spijkerjasjes, lekker makkelijk om een pakje shag in de borstzak te doen. Behoefte aan een sjekkie? Hoppa, voordat je het weet heb je het begeerde goedje binnen handbereik. Hoeveel sjekkies ik in mijn leven heb gedraaid weet ik echt niet meer, maar ik vrees een flinke berg. Nu ik aan het afbouwen ben leg ik de rookwaren opzij om het moment zo lang mogelijk uit te stellen voordat ik weer een sjekkie aansteek, op naar het definitief stoppen.

Wordt vervolgd

Willem Croese

Zie ook:

Anti-rookmaffiosi, ex-rokers en rokers

Dat roken niet gezond is hoeft niemand mij uit te leggen en die betutteling om het roken overal en nergens te verbieden ontgaat mij totaal. De anti-rokers, vooral de fanatiekelingen, hebben vanuit het niets na jarenlange strijd de politiek zover gekregen om het roken zoveel mogelijk te verbieden. Nu ben je strafbaar wanneer je in een openbare ruimte, café, verenigingsgebouw of wat dan ook rookt, het gaat wel erg ver met dat soort geneuzel. Niettemin je hebt als burger je hierbij neer te leggen, al blijf ik dat paffen bij schandpalen op perrons of in zogenaamde rookabri’s een nog volkomen idiotere vertoning vinden, alsof rokers paria’s zijn.

Van de niet rokers zijn ex-rokers gemiddeld genomen knap irritant wanneer zij anti-rookmaffiosi zijn geworden, vooral zij menen het altijd beter te weten met argumenten zoals gezondheid en geld besparen. Het is helemaal maf wanneer dat soort lieden staan te kuchen wanneer jij een sigaret opsteekt, wel verdikkeme zij hebben jarenlang zelf zo tegenover niet-rokers gestaan, hou eens op met dat overdreven hypocriete gedoe.

Nu ga ik hier geen pleidooi houden om vooral te roken of te gaan roken, en ook niet om onzinnige vergelijkingen te maken met alcoholgebruik, vlees eten en weet ik veel meer wat niet gezond zou zijn. Toch ben ik super gemotiveerd om te stoppen met roken, want ik heb stomweg genoeg ervan om iedere keer een peuk op te steken. Nu alleen nog zover komen dat ik niet meer rook. Adviezen heb ik niet nodig, want de begeleiding is er al, maak je geen zorgen. En let op ik word geen anti-roker, maar wel een ex-roker.

Wordt vervolgd …

Willem Croese