Tag: regen

Code Kleurloos – In 80 woorden

Leestijd: < 1 minuut

Allerlei kleuren van de regenboog worden ingezet om aan te duiden wat wel of niet goed is of wat wij kunnen verwachten. Het inzetten van kleuren heeft een functie, zoals gisteren toen de weersvoorspellingen vergezeld werden met het begrip ‘Code Oranje’. Flinke regenbuien, hagel en onweer. Mooi toch? Wij kunnen wel wat nattigheid gebruiken. Bij ons viel het mee. Je vraagt je meteen af waarom al die ophef? Zo’n krampachtige houding voor hemelwater roept om ‘Code Kleurloos’, wat een gezeik.

Willem Croese

Ruitenwissers – In 80 woorden

Leestijd: < 1 minuut

Zondagochtend, ik keek naar buiten. De lucht was grijs en grauw, geen streepje zonlicht. Met de meiden moest ik naar buiten. De miezerige regenbuitjes zorgden voor fijne spetters hemelwater op mijn brillenglazen waardoor het zicht belemmerd werd. Alsof het zo moest zijn, de ruitenwissers van mijn auto weigerden hun dienst, dus ook vanachter het voorruit was weinig te zien. Ik hou niet van motregen, ik hou van plensbuien, het moet storten. Toch maar ruitenwissers laten repareren en de brillenglazen poetsen.

Willem Croese

Zeikweer

Leestijd: < 1 minuut

Wij Hollanders kunnen enorm zeiken over het weer, dan is het te koud, dan is het te warm, dan is er te veel wind of is het te nat. Wat een heerlijk volkje zijn wij toch, echte mopperaars die hun eigen klimaat niet lief hebben.

Vanochtend liep ik met mijn honden tijdens stortbuien in het bos. De Mechelaars vinden ieder type weer prima, zolang zij maar buiten kunnen zijn om te lopen, rennen en spelen. Geef ze eens ongelijk, want buiten is het je goed vermaken. Ik deel uiteraard die mening en loop daarom graag onder elke weeromstandigheid met hen mee.

Regenpak aan, kisten aan de voeten en mijn hoed op het bolletje, helemaal bestand tegen de regen. Ik keek naar de lucht en zag uitsluitend donkere wolken, zwart leken ze wel. Ik hoorde vliegtuigen de landing inzetten om veilig aan de grond te komen, maar zien deed je de toestellen niet boven het recreatiegebied Spaarnwoude. De honden lieten het vliegtuiglawaai aan zich voorbij gaan, zij renden voluit alsof hun leven er van afhing. Op een kruispunt kwam een vos ons tegemoet, de meiden zijn geïnstrueerd om hier niet achteraan te gaan en dat deden zij dus ook niet.

Terug bij de auto waren wij drijfnat. Ik maakte de honden droog met een doek, deed mijn regenkleding uit om vervolgens naar huis te rijden. De ruitenwissers werkten op volle toeren. Het zicht was wat minder, maar te doen. Tevreden kwamen wij thuis. De honden gingen languit liggen op hun kleedjes en zelf sloot ik de ogen liggend op de bank. Wat is het toch heerlijk zeikweer en dat voor een Hollander met twee Mechelaars.

Willem Croese