Tag: geke faber

Ongewenst peperduur afscheidsfeest

Onze burgemeester Geke Faber (PvdA) heeft afgelopen week afscheid genomen van de gemeente Zaanstad, zij deed dat geheel in stijl zoals het bij de ‘gevestigde orde’ hoort namelijk een borrel en een hapje met de gemeenteraad (inclusief oud-raadsleden) en ook met de ambtenaren (inclusief cadeautje ter herinnering); een projectje met wat Zaanse jongeren; een schilderij (waarop zijzelf is afgebeeld) en een knalfuif op het Hembrugterrein (waarvoor je als inwoner vooraf per e-mail moest aanmelden).

Nou, nou het is wat. Kosten? Maar liefst € 50.000. Ik begrijp werkelijk niet dat de gemeenteraad met deze uitgave heeft ingestemd, althans wat de hoogte van het bedrag betreft. In tijden van drastische bezuinigingen, werkloosheid, onzekerheid, spanningen, enzovoorts is zo’n uitgave werkelijk niet uit te leggen aan mensen die het einde van de maand niet halen met een goed gevulde portemonnee en neem van mij aan dat het er heel wat meer zijn dan het aantal leden van de gevestigde orde.

Als bestuurders en raadsleden van een gemeente zoals Zaanstad zou je toch moeten weten wat er leeft bij de inwoners (in ambtenaren- en politicitaal ‘burgers’ genoemd en hiermee heb je ook al meteen afstand tot het gepeupel). Kennelijk niet, want anders ga je niet akkoord met zo’n afscheid van de burgemeester dat vijftigduizend euro’s mag kosten. En dan vreemd opkijken wanneer de achterban van politieke partijen de benen neemt om elders wel gehoord te worden.

Daar zijn wij meteen bij de landelijke verkiezingen van maart 2017. De Zaanse vertrouwenscommissie van de gemeenteraad en Johan Remkes (VVD) hebben besloten de sollicitatieprocedure voor de burgemeestersfunctie uit te stellen na de Tweede Kamerverkiezingen. De reden zou zijn dat kandidaten zich teruggetrokken hebben en er weinig te kiezen overbleef, dus wordt het hele circus na 15 maart volgend jaar weer opgetuigd. Let op, dan komen werkloze politici op de burgemeestersvacature af.

De gewone man en vrouw – de arbeidersklasse – heeft dat spel uitstekend door en neemt daar geen genoegen mee. Juist dat ongenoegen komt niet lekker aan bij de gevestigde orde (anderen noemen die club ook wel elite). Als je dan negen jaar lang een ‘onzichtbare burgemeester’ hebt in de persoon van Geke Faber, die niet of nauwelijks binding heeft en had met de Zaanse bevolking hoe kun je dan zo’n afscheid accepteren. Het had haar gesierd om een bos rode tulpen in ontvangst te nemen en via de achterdeur Zaanstad te verlaten zonder een peperduur afscheid.

Maar o wee dat je dit allemaal zo zegt of zoals ik opschrijf, dan ben je een ‘populist’ en dat begrip heeft al snel een negatieve lading. Nu heb je uiteraard populisten en populisten, maar doorgaans hebben zij prima door wat er verwacht wordt. Het kapitalisme dondert vandaag of morgen in elkaar, dit houdt geen stand. Erger racisme wordt openlijk uitgevoerd en het fascisme loert om de hoek, de geschiedenis lijkt zich te herhalen. Juist nu is het tijd om op te staan en klassenstrijd te voeren tegen de gevestigde orde, zoals zakkenvullers uit de politiek, bank- en verzekeringswezen en voor een echt sociaal en rechtvaardig klimaat waarin ‘iedereen’ gelijkwaardig is.

En dan nog zijn er goedwillende lieden die tegen de gevestigde orde aanschurken met opmerkingen dat het ‘onheus’ is wanneer je de burgemeester onzichtbaar noemt of dat de burgemeester ‘rust en orde’ heeft gebracht in de gemeentepolitiek. Juist zij zouden de broeinesten in Zaanstad eens moeten voelen en zien, dan praat je het afscheid van Geke Faber niet meer goed. En wanneer ik als socialist burgemeester zou zijn van Zaanstad gaf ik volledig gehoor aan de inwoners om te blijven doorgronden wat er werkelijk speelt, bij mijn afscheid dus geen peperduur feest.

Willem Croese

Zie ook: https://zaanstreek.sp.nl/nieuws/2016/11/ongewenst-peperduur-afscheidsfeest

Dure grap afscheid Zaanse burgemeester

Tijdens de begrotingsbesprekingen in de Zaanse gemeenteraad werd het aankomend afscheidsfeest van burgemeester Geke Faber (PvdA) behandeld. De totale kosten zijn een slordige 50.000 euro, geen kattenpis. Waar zijn zulke feestjes gebleven met slechts een glaasje appelsap en een kaakje?

Faber vertrekt nota bene op eigen verzoek. Na haar eerste periode van zes jaar tekende zij nog eens bij voor zo’n periode, weliswaar met een slag om de arm maar toch en de gemeenteraad stemde hiermee in. Zij zit de rit niet uit en stopt na negen jaar dienst.

De Zaanse burgemeester is 64 jaar en gaat met pensioen op haar 66ste, dit betekent één jaar wachtgeld voor tachtig procent en het tweede voor zeventig procent en dat voor een bruto salaris van 150.000 euro. Tel uit je winst, een paar commissariaten erbij en je zit goed. Geen lange werkdagen meer, maar heerlijk vanuit huis rustig opereren.

Of Faber invloed heeft op de kosten van haar afscheid weet ik niet, maar het zou haar sieren dat die fuif flink minder kost of zelfs beter dat er helemaal geen feest te vieren is. Zo pleitte GroenLinks voor wortels in plaats van vette hap na raadsvergaderingen en daarvan zei de burgemeester dat de kosten van ecologische hapjes hoger uitpakken, oftewel hierover zegt zij wel wat van in het openbaar en oefent invloed uit.

Nee het is verder stil, want de onzichtbare burgemeester krijgt met goedkeuring van de Zaanse raad een knalfuif van vijftig ruggen. Ongelooflijk maar waar.

Willem Croese

Brief van Johan Remkes (VVD)

Kent u dat wanneer je solliciteert dat je of niets hoort of heel lang niets? Wat dat betreft is dit geen pretje, zeker niet wanneer je werkloos bent en verplicht moet solliciteren omdat je anders of geen uitkering krijgt of gekort wordt hierop. Half mei dit jaar schreef ik een sollicitatiebrief om in aanmerking te komen voor de functie van burgemeester in de gemeente Zaanstad. Vandaag mocht ik middels een ‘strikt persoonlijke’ brief bericht ontvangen van Johan Remkes (VVD), de Commissaris van de Koning in Noord-Holland.

Na drieënhalve maand antwoord van Remkes, dat duurt dus wel even. Dit roept bij mij meteen de vraag op of uitkeringsinstanties hier een boodschap aan hebben. Helaas kan ik u vertellen uit ervaring als voorzitter van ‘BWZ, voor alle Zaanse uitkeringsgerechtigden’ door ons juridisch spreekuur dat het een uitkeringsgerechtigde heel moeilijk gemaakt kan worden tot en met flinke sancties toe oftewel heel wat euro’s minder om de maand door te komen. Maar goed de Noordhollandse Commissaris van de Koning is in de pen geklommen om mij uitsluitsel te geven over mijn sollicitatie.

Eerst even terug naar de sollicitatie. De huidige burgemeester Geke Faber (PvdA) stopt ermee, na ruim negen jaar burgemeesterschap vindt zij het genoeg. Kortom haar baan komt vrij. Hoe gaat dat dan? Er wordt een procedure gestart waarin Johan Remkes een belangrijke rol speelt, hij stelde samen met de ‘vertrouwenscommissie’ namens de Zaanse gemeenteraad een profielschets op en stippelde de gang van zaken uit. Twaalf mensen solliciteerden naar de functie, waaronder ik als enige SP’er. De overige politieke partijen die onder de sollicitanten vertegenwoordigd zijn, zijn de PvdA en VVD.

Vrij vlot na mijn brief ontving ik een dikke enveloppe van de provincie Noord-Holland gevuld met de spelregels en het dringende verzoek om nadere informatie te verstrekken zoals een diploma van mijn hoogst genoten opleiding en toestemming om bij Justitie navraag te doen over mijn verleden. Vervolgens werd ik uitgenodigd om bij burgemeester Geke Faber op bezoek te komen, want zij zou mij niet kennen – ik weet beter – en moest verslag doen aan Johan Remkes. Na het gesprek met haar – dat gewoon een verkapt soort sollicitatiegesprek was – werd het stil tot aan vandaag, want Faber was echt niet enthousiast.

In de tussentijd hield ik het zelf niet stil. De flauwekul dat alles in diep geheim zou moeten gaan doorbrak ik met publieke mededelingen dat ik de burgemeestersfunctie ambieerde. Publiciteit hierover is in de gevestigde orde niet gewoon en dat is wat mij betreft abnormaal, want waarom zouden de inwoners van Zaanstad niet mogen weten wie er gesolliciteerd heeft, ik zie hier geen enkel bezwaar tegen.

Die publiciteit maakte wel wat los, zo vernam ik in de wandelgangen dat men in politieke kringen vragen stelde en opmerkingen plaatste over mijn persoon, zoals een VVD-raadslid die een hekel aan mij heeft; een ander VVD-raadslid uit een naburige gemeente vroeg of ik het was; in het Provinciehuis nerveus gevraagd werd ‘wie is die gast’; een ex-Rosa-raadslid mij als ‘grappenmaker’ betitelde en een NHD-journalist mij een ‘clown’ noemde. Van mij mag dat allemaal, maar wat denken die mensen ervan dat ik veel meer reacties kreeg van mensen die op mij wilden stemmen. Op dat laatste wringt de schoen, want alles gaat achter gesloten deuren tot aan de bekendmaking wie de nieuwe burgemeester van Zaanstad wordt. Was het maar waar dat zo’n procedure openbaar is en dat de Zaanse bevolking zelf inspraak en stemrecht heeft.

En dan de brief van Johan Remkes van 30 augustus die ik vandaag mocht ontvangen. Hij somt wat gegevens op over de procedure en meldt vervolgens mij: “Ik deel u hierbij mede, dat ik alles afwegend besloten heb om u niet in deze selectie op te nemen.” Zo’n schrijven is zoals uitkeringsgerechtigden regelmatig ontvangen in de categorie ‘Tot onze grote spijt’, zonder feitelijke informatie aan de sollicitant. Ik noem zo’n schrijven ‘Bla Bla’ oftewel een nietszeggende brief.

Feit is wel dat ik niet verder mee mag doen aan de procedure. Verrassend? Welnee, want de gevestigde orde houdt de zaken liever achter de schermen en daar kan zo’n wijsneus als ik niet bij gebruikt worden. Toch snak ik naar de tijd dat het solliciteren naar het burgemeesterschap openbaar wordt. En tot slot wedden dat de volgende burgemeester van PvdA-huize en van het mannelijk geslacht is?

Willem Croese

Zaanse zwijgblues

Chicago is de stad waar muziekliefhebbers hun hart kunnen ophalen, vooral in de genres blues, soul, gospel en rock-‘n-roll. Aangezien ik dit alles graag hoor ben ik daar geweest om de sfeer te proeven. Neem van mij aan dat het smullen is in zo’n stad, op straat, in metro-stations en clubs hoor je de blues, elektrische blues welteverstaan.

Chicago Blues Festival - 2016

De miljoenen Afro-Amerikanen die gedurende ‘The Great Migration’ tot ver in de jaren zeventig vanuit de zuidelijke staten vluchtten naar de noordelijke brachten hun liedjes en akoestische instrumenten mee om vervolgens in Chicago met geluidsversterkers bekendheid te krijgen, denk aan mensen zoals Willie Dixon, Muddy Waters, Junior Wells en Buddy Guy. En tot op de dag vandaag is de blues nummer één in die grote stad, dat wordt jaarlijks in juni gevierd met het uitstekende gratis driedaagse ‘Chicago Blues Festival‘ in het Grant Park.

Voor het tweede jaar op rij ben ik hier geweest voor de muziek, maar ook voor de stad zelf met de imposante gebouwen. De Willistoren heb ik bezocht en vanaf etage 103 Chicago bewonderd. Het ‘Chicago History Museum’ kostte mij driekwart dag om de geschiedenis een flink deel tot mij te nemen. Natuurlijk wist ik al dat de ‘Dag Van De Arbeid’ (1 mei) en ‘Vrouwendag’ (8 maart) in Chicago zijn ontstaan, maar dat er zoveel sociale strijd heeft plaatsgevonden en nog steeds actueel is had ik niet verwacht. ‘Unite’ (verenig) stond in grote letters op de museumvloer en je duikt als bezoeker in een zee van strijd.

Vooral discriminatie tegen zwarte mensen heeft mij geraakt, tot nu is die tweedeling in de stad te zien vooral in South-Side en West-Side. De zwarte communistische schrijver Richard Wright heeft hierover prachtige boeken geschreven, namelijk ‘Black Boy’ en ‘Native Son’. Journaliste Isabel Wilkerson deed onderzoek naar de vlucht van miljoenen Afro-Amerikanen naar het noorden, zij schreef het boek ‘The Warmth Of Other Suns’ (naar Richard Wright) en won ‘The Pulitzer Prize’ voor dit imposante werk.

Van de voorverkiezingen door de Democraten en Republikeinen heb ik weinig meegekregen. Waar je in Chicago niet onderuit komt is de grote toren van ‘Trump’, u weet wel Donald Trump die zijn racistische praat namens de Republikeinen mag verkondigen in de Verenigde Staten. Je mag toch hopen dat die man niet de nieuwe president wordt, maar ja is het alternatief Hillary Clinton veel beter, ik denk het niet, dan is Bernie Sanders het allerbeste alternatief immers hij komt echt voor de arbeiders- en middenklasse op. Wij zullen het zien in november.

Chicago - Willem Croese

Als lezer zult u begrijpen dat ik vol was van deze reis. En toen kwam ik weer thuis in Zaandam, er lag een stapel post op tafel, de e-mailbox was flink gevuld en er lag een exemplaar klaar van het NHD ‘Dagblad Zaanstreek’ de datum 4 juni met op de voorpagina het artikel ‘Sollicitant op thee bij Faber‘ van journalist Rob Swart. De nieuwsgierigheid kon ik niet bedwingen en las het stuk, een prima verhaal. Journalistiek klopt het uitstekend, al is de suggestie dat ik Swart gesproken zou hebben niet juist, zijn informatie van mijn kant heeft hij van mijn column ‘Zaanstad open de deuren voor alle inwoners‘.

En weer kreeg ik reacties van inwoners uit Zaanstad die mijn verhaal fantastisch vinden en op mij willen stemmen. Keer op keer bedank ik natuurlijk deze mensen, maar moet hen ook uitleggen dat het proces er niet eentje is van open democratie waarbij je kunt stemmen op een burgemeesterskandidaat. Sterker alles gaat achter gesloten deuren en dat is één van de zaken waartegen ik ageer. SP Zaanstad fractievoorzitter Patrick Zoomermeijer meldde zelfs in zijn column ‘Burgemeestersbenoemingen zijn niet meer van deze tijd‘ dat hij als lid van de vertrouwenscommissie 75 jaar zwijgplicht heeft over de huidige sollicitatieprocedure. Eerlijk is eerlijk hij heeft mij ‘niets’ verteld over de gang van zaken en het doet mij goed om te lezen dat ook deze SP’er burgemeestersbenoemingen achterhaald vindt.

Goed lezen is kennelijk een kunst apart, want de Zaanse columnist Nico van den Broek schreef op 16 juni in zijn epistel ‘Zelfs een kritische columnist vindt wel eens zonder zorgvuldig zoeken spijkers op laag water‘ dat het college wederom wat zou hebben: “Het college kan zich weer niet aan de regels houden en moet zijn eigen weg gaan.. Dat was toen ik in Dagblad Zaanstreek las dat burgemeester Faber buiten haar boekje was gegaan door met een kandidaat opvolger te spreken.” Niemand beweerde, dus Rob Swart in de krant niet en ik niet in mijn column voor de SP, dat burgemeester Geke Faber buiten haar boekje ging.

Integendeel ik schreef: “De Commissaris van de Koning had haar de opdracht gegeven om met mij als kandidaat burgemeester kennis te maken en verslag te doen in de vorm van referentie.” En Rob Swart schreef: “Croese moest vorige week op gesprek komen bij Faber, waarbij de burgemeester uitgelegd zou hebben dat de commissaris van de koning haar gevraagd heeft kennis te maken met Croese en van het gesprek verslag te doen.” Tja, en dan ging Nico van den Broek in zijn stukje over tot excuses naar de huidige burgemeester: “Mijn conclusie was dus onjuist. Er valt mevrouw Faber niets te verwijten. Daarvoor mijn verontschuldigingen.” en dat hij Geke Faber vaak arrogant en autoritair vindt optreden. Misschien vindt hij de burgemeester niet aardig, dat moet Nico van den Broek zelf weten, maar het krantenartikel van Rob Swart en mijn column heeft hij totaal niet begrepen bovendien staan er meer feitelijke onjuistheden in Nico’s stukje maar die laat ik verder voor wat ze zijn. Ook Van den Broek ging over tot mondje dichthouden en daar heeft hij normaal gesproken geen last van.

160610_25_640_wcr_Chicago_Blues_Festival

Feit is ook dat ik totaal niets meer vernomen heb van burgemeester Geke Faber, Commissaris van de Koning Johan Remkes en de Zaanse vertrouwenscommissie. Het is doodstil, maar wat wil je met een zwijgplicht van 75 jaar en dat noem ik dan de ‘Zaanse zwijgblues’, geef mij maar de echte ‘Chicago blues’ daar kun je nooit genoeg van horen en krijgen.

‘Rooie Willem’

Zie ook: https://zaanstreek.sp.nl/nieuws/2016/06/zaanse-zwijgblues