Categorie: Van alles wat

Utopia en de hondenmepper

160110_Utopia_en_de_hondenmepperFotobron: www.telegraaf.nl

Je zult maar net als ik nog nooit gehoord hebben van het SBS 6 programma ‘Utopia’, laat staan dat je hier ooit naar gekeken hebt. Het blijkt een variant te zijn op ‘Big Brother’ uit de jaren negentig met een huis waarin een stel mafkezen de hele dag elkaar dwarszit en dergelijke. Allemaal live beelden natuurlijk en nu met Utopia het schandaal rondom Mechelaar puppy Arthur die aangepakt wordt door hondenmepper Ivan.

In de sociale media gaat het nieuws vandaag ‘viral’. Men spreekt schande over de wijze waarop het arme reutje behandeld wordt, het gaat tot scheldpartijen en verdachtmakingen aan toe. Het is weer Nederland op zijn smalst. Zal de tot zichzelf benoemde dierenvriend Dion Graus ook nog een duit in het zakje doen om de PVV in de peilingen te doen stijgen? Ik vrees het ergste.

Maar goed, die Ivan weet niet wat hij doet en beseft niet dat een hondje van zo’n zeven a acht weken nog in de inprentingsfase zit waarin dus alle negativiteit geen goede invloed heeft op de rest van het leven van de viervoeter. Bovendien een Mechelaar is geen speelgoedhondje. Die man is een hond en zeker geen puppy waard met zijn losse handjes. De Dierenpolitie van Dion Graus zou er toch raad mee moeten weten. Oppakken die gast, achter slot en grendel. En hondje Arthur naar een goed adres.

En dan de makers van het programma Utopia hadden kennelijk een extra kijkcijferkanonnetje nodig in de hoedanigheid van Arthur. Ook die lui snappen geen reet van een jonge hond. Zo’n beestje heeft een stabiele omgeving nodig om zich goed en sociaal te kunnen ontwikkelen en daarvoor is dit televisieprogramma niet het juiste middel. Weg met Utopia, het is een utopie om een Mechelaar pup zo groot te laten worden. Al met al zal ik nu zeker niet naar Utopia kijken, de hondenmeppers. Walgelijke televisie ten koste van een hond.

De stamtafel: “Oud en nieuw”

160109_Herman_FinkersFotobron: www.devolkskrant.nl

Het jaar 2016 is ruim een week oud. Met intussen twee nieuwjaarsrecepties verder wisselen wij onze ervaringen uit over de jaarwisseling, mijn bijdrage is:

“Ik wilde de oudejaarsconference van Herman Finkers zien. Voor die tijd had ik de honden al uitgelaten, zodat ik er niet meer uit hoefde. Met de benen languit op de bank keek ik naar de Tukker en probeerde zijn grappen te volgen. Om 0.05 uur werd ik echter wakker gemaakt door mijn meisje met de mededeling dat het al 2016 was, wij wensten elkaar gelukkig nieuwjaar. Ze zei dat het toch wat is met twee katten op de vensterbank, de honden gestrekt op hun kleden en dan ook nog eens haar vriend die ligt te snurken. Ik vroeg haar of Finkers leuke grappen had. Zij vertelde dat hij niet te volgen was met zijn voor haar onverstaanbaar accent. Om half één gingen wij slapen, terwijl het knallen van het zware vuurwerk doorging. Alles bij elkaar was oud en nieuw een vermoeiende toestand.”