Auteur: willemcroese

1 Minuutje (2): Weg met plastic tasjes

Leestijd: < 1 minuut

Is het opgevallen in 2016? Gratis plastic tasjes zijn vanaf 1 januari verboden. Kopen mag natuurlijk en er zijn zelfs winkels die met statiegeld werken. Tot voor het begin van 2016 kon je boodschappen doen zonder tas, want je kreeg ze toch wel. Maar daar is intussen een stokje voor gestoken, want volgens de NRC van 4 januari was het verbruik groot. Citaat: “In 2010 werden in de Europese Unie naar schatting 98,6 miljard plastic tassen gebruikt: 198 tassen per inwoner.” Het verbod geldt niet voor etenswaren die kunnen lekken, zoals soep, sauzen of verse vis.

Als je daar toch eens over nadenkt moet de conclusie zijn: “Niet normaal zoveel plastic het milieu in.” Inderdaad wanneer het flink waait of zelfs stormt dan hebben de bomen ineens geen blaadjes maar die verrekte tasjes aan de takken hangen. Net als ballonnen die de lucht ingaan om vervolgens lek in bij voorkeur de natuur te belanden en daar blijven liggen, want vergaan doet het niet. Ook is dat zo met de oceanen en zeeën, het barst daar in het water van plastic zoveel zelfs dat men spreekt over ‘plasticsoep’. Ik heb eens een foto gezien van een dode meeuw, opengesneden en wel, waarin zichtbaar was dat het lichaam volgepropt zat met plastic spullen. Bizar!

Vroeger ging je met een degelijke boodschappentas naar de markt. De aardappelen en groenten werden zonder pardon in de tas gedaan, ook andere etenswaren en dergelijke zeulde je op deze manier mee, die tijd is dus weer terug.

Willem Croese

1 Minuutje (1): Asociaal parkeren

Leestijd: < 1 minuut

Mensen herkennen ongetwijfeld de momenten die je wacht in de auto. De vierwieler staat uiteraard keurig geparkeerd op een hiervoor bestemde plek en de motor staat uit. Oké, de radio aan om het laatste nieuws te horen, maar het geluid op beschaafde sterkte zonder overlast te veroorzaken. Herkenbaar? Mooi dan ben je wat mij betreft één van de beschaafde parkeerders.

Er bestaat ook een andere categorie, namelijk die van ‘asociale parkeerders’ wachtend in de auto. Hij staat in een straat en laat de motor draaien, zodat de verwarming een aangename temperatuur kan garanderen. De stereo-installatie op tien, lekker knallen. En dan moet je jezelf nog vermaken, dus staren op de ‘smartphone’ om tot je te nemen wat er allemaal aan futiliteiten te melden zijn.

Een variant hierop is de auto parkeren op de stoep, motor laten draaien, uitstappen, deur op slot en even ergens anders naar binnengaan. Of wat denk je over de chauffeurs die hun blik op de rijbaan stilzetten om iemand in of uit te laten stappen? Het verkeer wordt gehinderd omdat iemand niet de moeite wil nemen op een parkeerplaats de passagier van dienst te zijn.

Vanochtend maakte ik een wandeling in het bos met mijn viervoeters. Wij passeerden aan het begin van onze inspanning een parkeerplaats met jawel een automobilist die zijn karretje stil had staan met ronkende motor. Een uurtje later was de situatie nagenoeg hetzelfde, nu met het raam open, het was hem kennelijk te warm. Ongelooflijk, het asociaal parkeren neemt zienderogen toe.

Willem Croese

Vrije dag voor een druk baasje

Leestijd: 2 minuten

Zaterdagochtend, ik lig alleen in bed, het meisje is al weg zij heeft vandaag een cursus ergens in het midden van het land. Ik draai mij nog een keer om, maar kijk toch even op de wekker naar de tijd. Negen uur punt twintig geven de knalrode cijfers van het apparaat aan, voor mij de reden om op te staan ik moet nog wat van de dag maken vind ik.

Het ochtendritueel is naar beneden gaan, gekleed in mijn gitzwarte ochtendjas plus zwarte sloffen aan de voeten. Er staat een kan koffie klaar. Het ontbijt bestaat deze keer niet alleen uit koffie, maar ook twee sneetjes brood (grof volkoren) met daarop chocopasta. Aan de eettafel nuttig ik dit alles. Intussen heb ik mijn mini laptop aangezet om de laatste nieuwtjes op websites te bekijken.

Ik kijk later op de klok en het is elf uur, een lichte paniek maakt zich bijna meester van mij. De meiden, mijn twee Mechelse viervoeters, moeten naar buiten, zij hebben beweging nodig bovendien moeten de dames ook hun behoeften doen dus het wordt tijd voor heel wat meer dan een plas-en-poep-rondje. Douchen, warme kleren aan, mijn favoriete lage wandelschoenen, winterjas, sjaal en pet mee.

De meiden achterin hun benches van de auto en rijden maar. Zaterdag, dus de trip gaat naar Spaarnwoude. De mist veroorzaakt een slecht zicht, maar potdicht is het niet, wel een grauw beeld. Ik hou van dit jaargetijde, onvoorspelbaar en soms grillig. Met de dames wandel ik anderhalf uur door een bebost gedeelte van het recreatiegebied. Er zijn weinig mensen op de been, in de verte zie ik een wandelaar met hond en een paard dat bereden wordt door een dame met uiteraard een paardenstaart.

Het is tegen twee uur dat wij terug zijn bij de auto. Mijn maag rommelt, ik heb trek en rijd naar een cafetaria vlakbij de pont waar ik een kop koffie en een broodje bal met mosterd bestel. Aan tafel lees ik de krant, drink mijn koffie en verorber het broodje met lekkers. Ik zie de pont aan de overkant, de schipper maakt aanstalten om het schip naar de overkant te varen.

Nadat ik het etablissement heb verlaten sluit ik mij aan met de auto in de rij voor de pont. Een medewerker vraagt één euro en vijfentwintig cent voor de overtocht. Geeft niet, het is altijd korter dan de snelweg en ik ben weer snel thuis. De meiden zoeken hun kleden op waarop zij een tukkie doen.

Ik installeer mijzelf met kranten en cd’s in de studeerkamer. Toch nog even mijn agenda doorspitten, er is nog een flinke stapel werk te doen de komende dagen. Stukken schrijven, blad opmaken, lezen en de nodige activiteiten voorbereiden, dat allemaal voor de komende week en ik heb al zo’n drukke week achter de rug. Ik besluit vandaag rustig aan te doen, want een vrije dag voor het drukke baasje van twee Mechelse kanjers is meer dan verdiend.

Willem Croese