De rommelkamer – In woorden

Heerlijk onderuit gezakt in mijn zwarte bureaustoel kijk ik om mij heen. Een muur is als het ware bedekt met een stelling van een Zweeds meubelbedrijf dat gevuld is met boeken, tijdschriften, cd´s, printers, computer, mini laptop, oude en nieuwe camera´s, mappen met documenten, foto´s en nog veel meer van dat. Voor de buitenstaander is het vast een rommeltje, maar voor mij de ideale plek om de dingen te laten zoals zij zijn.

Ik heb begrepen dat zoiets ook wel een ´mancave´ genoemd wordt. Bij het woord dat uiteraard in het Engels moet vandaag de dag denk ik aan een grot waarin een man leeft met zijn hebben en houden. Maar zeker weten doe ik het niet. Om hopelijk iets wijzer te worden tik ik in het zoekbalkje van een bijna volgvrijprogramma op internet: “Wat is een mancave?”

Wikipedia, de vrije encyclopedie op het wereldwijde web, laat weten: “Een mancave (of man cave) is een plek waar mannen hun hobby of favoriete bezigheden kunnen beoefenen. Vaak is het een zolderkamer of garage, die naar hun smaak is ingericht. Het is een term die vooral in Angelsaksische landen als de VS, Australië en Nieuw-Zeeland gebruikt wordt, maar die steeds meer in Nederland en België te horen is.”

Naar mijn bescheiden mening klopt dit wel aardig. Mijn kamer is de plek waarin ik mij helemaal thuis voel. Niemand mag aan mijn spullen komen. Ik laat namelijk alles zo liggen waarmee ik bezig ben. Een opengeslagen boek, een multomap gevuld met gelinieerd papier of pennen en potloden in een potje. En ga zo maar door.

Ik kijk vanuit mijn stoel naar buiten. Het is donker. De straatverlichting verstoort dit proces enigszins, maar het heeft ook wel iets van een stadse buitenwijk waar het stil is. Het zijn van die momenten waarvan je kunt genieten. Weg van de drukte. Morgen op naar het bos om hierna door inspanning terug te komen met fijne beelden in de vorm van foto´s plus een frisse kop met heldere gedachten.

Toch noem ik de mancave in mijn geval liever een rommelkamer!

© Willem Croese

Geef een reactie