Koukleum – Dag in, Dag uit

Weer of geen weer met de hond moet je altijd naar buiten. Zo’n stoere Mechelaar als Benthe maakt het niets uit. Mij ook niet. Het verschil is dat je als mens naar de temperatuur kunt kleden. Honden niet. Alhoewel Benthe nu wel flink in de rui is. Na het borstelen heb je zoveel ondervacht dat je hiervan truien kunt breien. En die zijn dan wel lekker warm.

Vanochtend liepen wij langs het water over een schelpenpad. Benthe snuffelde hier en daar. Zij plaste en poepte. Vrolijk met haar staart zwiepende liep zij hierna aangelijnd keurig door. Naast het voetpad ligt een grasstrook waarop in een rijtje grote bomen staan. Gezien het jaargetijde ligt het merendeel van de boombladeren op de grond.

En dan heb je nog een fietspad. Scholieren fietsen met dikke tassen achterop de bagagedragers voorbij. Een jonge knaap was zelfs gekleed in een korte broek. Ik keek hem na en dacht aan een moment dat ik op de lagere school zat op de eerste etage van het naburige veertien etages hoge flatgebouw.

Een klasgenoot kwam ook eens in een korte broek aanzetten. Het was winter. Het vroor. Verbaasd keek ik hem aan. Bij navraag bleek dat zijn lange broeken in de was lagen. Arme jongen. Hij had het koud. Nu is het nog niet echt koud. Ik noem het fris, maar het is wat mij betreft geen tijd voor een korte broek. En dat zegt de koukleum die ik ben.

© Willem Croese

Geef een reactie