Bij de benzinepomp – Een gesprekje

Tijd om weer te tanken. Op het dashboard zag ik de noodzaak. Nog één streepje, dus de kans was groot dat je binnen een kwartiertje met een lege tank aan de kant van de weg stilstaat.

Bij de benzinepomp stapte ik net uit de auto terwijl een vrouw haar auto aan de andere zijde van de pomp zette. Zij stapte uit en zei: “Goeiemorgen, heb je het gezien? Een euro achtennegentig per liter.” Ik keek haar vriendelijk aan en zei: “Tja, het blijft nog steeds heel veel geld.”

Zij gaf mij gelijk. “Ik kan mij geen zonnepanelen en ook geen elektrische auto veroorloven, dus dan dit. Iedere keer tank ik slechts een halve tank vol.”

Ik antwoordde: “Herkenbaar. De vraag is hoe lang wij nog gebruik kunnen maken van een auto. Ik gooi mijn tank wel vol. Het bedrag zal weer over de honderd euro gaan.” Even later bleek het verschuldigde bedrag negentig euro en negentig cent te zijn alsof het niks was. “Nou dat is nog geen honderd euro”, zei de automoboliste met een grote glimlach.

Ook zij was snel klaar. Een halve tank gevuld. Geen idee wat de kosten waren. Wij wensten elkaar een goede reis en reden weg.

Eén reactie

Geef een reactie