Winkelen – Column

Winkelen is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe dit alleen wanneer het nodig is. Al vele jaren ga ik niet meer mee met vriendinlief naar een supermarkt. Zij bekijkt alle koopjes en ik raas door zo´n zaak heen om te vinden wat wij werkelijk nodig hebben. En nu met de lockdown kom ik al helemaal niet in een winkel. En dat zegt en doet een oud-verkoper (buitensportzaak) en oud-bedrijfsleider (woninginrichting)!

Maar soms ontkom je er niet aan. In mijn rommelhok oftewel de ´directiekeet´ staan stapels boeken, tijdschriften in de kast maar ook op de grond. Tijd om de boel enigszins te ordenen. Ik wilde nog twee kunststof ladekastjes hebben om deze daad tot werkelijkheid te brengen. En daar sta je dan wanneer zogenaamde niet essentiële winkels gesloten zijn.

Eerst maar eens speuren naar de kastjes. Al snel kwam ik op de website van Action en vond daar precies wat ik zocht. Onder de noemer ´click & collect´ reserveerde ik mijn bestelling. Om die dingen op te halen moet je middels een ´tijdslot´ opgeven wanneer je de spullen komt ophalen. Het werd vanochtend tussen negen en tien uur.

Met de auto reed ik naar een Zaans filiaal van Action. Het regende flink. Donkere wolken in de lucht. Het onweerde zelfs. Ik wachtte tot tien voor negen in de auto. Mijn uitzicht was op een lege plek zonder winkelkarretjes. Dit was een triest beeld en maakte het nog somberder door het slechte weer.

Toen de toegangsdeur van het gebouw geopend werd door een winkelmedewerker kon ik naar binnen. Met de roltrap omhoog. Ik stuitte vrijwel direct op een min of meer gesloten ingang. Instructies als mondkapjes op en aanbellen als je een bestelling komt ophalen. Het mondkapje geen probleem en aanbellen ook niet.

Een uiterst vriendelijke jongeman bekeek het nummer van de order op mijn telefoon. Enthousiast pakte hij de twee ladekastjes en gaf die aan mij. Na de digitale betaling met mijn pinpas wensten wij elkaar verder een prettige dag. Opgelucht liep ik naar mijn auto. Zo´n gevoel van het is prima gegaan.

Voordat ik naar huis ging reed ik eerst nog naar Het Twiske waar ik mijn trouwe viervoeter Benthe uitliet. De donkere wolken waren er niet meer. Een beetje zonlicht maakte de wandeling goed. Thuis meteen aan de slag met de ladekastjes. Spullen er in. Het is weer redelijk op orde in de directiekeet.

Tot slot bedank ik Action en het personeel voor de sublieme wijze van handelen. Oftewel ik ben een zeer tevreden klant.

© Willem Croese

Geef een reactie