Heerlijke televisie met Hans Dorrestijn

Leestijd: 2 minuten

Wat heb ik genoten van de televisieserie ´Alleen op een eiland met Hans Dorrestijn´ [1]. De aanleiding van het programma was dat in 1971 de schrijvers Jan Wolkers en Godfried Bomans ieder een week alleen op het eiland Rottumerplaat [2] verbleven. De VARA zond met als presentator Willem Ruis via de radio mondelinge verslagen uit. Bomans werd knettergek van het alleen zijn op het eiland en Wolkers had het volop naar zijn zin.

Ik herinner nog goed dat ik in het examenjaar van de middelbare school boekbesprekingen moest doen. Het was voor iedereen een standaard lijst van boeken maar daar week ik van af. Ik las onder meer het dagboek van Wolkers over zijn verblijf op Rottumerplaat. Wat mij bijstaat is het verhaal over een zieke of dode zeehond die hij in een schaftkeet van de boswachter legde. De leraar Nederlands vond het fantastisch dat ik dit boek had gelezen.

En nu dan het programma van Hans (81) op televisie, zes afleveringen met speciale gasten. Elke keer vond ik deze vorm van trage televisie smullen. Vanavond was de laatste keer met Paul Haenen. Terwijl de heren op een klapstoeltje zaten om de vogels te bekijken vertelde Dorrestijn over hits die hij had geschreven.

Zo ging het verhaal over een band met een man die een rood petje draagt en een nummer van hem speelde. Dorrestijn kreeg er lucht van en belde naar de platenmaatschappij in verband met de rechten van het lied. Later belde huilend de gitarist van de band die op zijn beurt vertelde dat zij een bundeltje liedjesteksten hadden gevonden waaruit het werk van Hans werd gekozen. Maar de gitarist dacht dat de schrijver van het lied dood was. Uiteindelijk is het lied aangepast.

Uiteraard wist ik wie de man met het rode petje is, dus tijdens de uitzending zond ik maatje Harry Slinger een bericht met de vraag over welk nummer dit gaat. Hij antwoordde ´Marianneke´ [3]. Uiteraard ken ik de versie van Drukwerk goed. Een heerlijk opzwepend lied.

In het gesprek dat Hans en Paul tijdens de uitzending hadden sprak Haenen over de straatangst van zijn moeder [4]. Ook dit herinner ik goed. Mijn oma woonde in de Amsterdamse Jan van Galenstraat. Niet veel verder van haar woning woonde de moeder van Paul die nooit verder dorst te lopen tot aan de brug van de Admiralengracht.

Als natuurliefhebber en dus geen kenner herken ik de grote liefde voor de natuur goed die Hans heeft. Niet alles weten maar wel nieuwsgierig zijn en vooral genieten, dit laatste doe ik van zijn boek ´Volkomen Vogelgids´ [5]. Met tranen in de ogen van het lachen lees ik zijn beschouwingen over moeder natuur, vogels en zijn levenservaringen.

Kortom de finale van deze serie is naar mijn bescheiden mening een knaller. Zo goed gedaan allemaal. Omroep Max bedankt!

© Willem Croese

[1] Alleen op een eiland met Hans Dorrestijn gemist? Start met kijken op NPO Start

[2] Bomans en Wolkers: jubileum op Rottumerplaat – Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat

[3] Drukwerk – Marianneke – NL Hit Archief

[4] De familiegeschiedenis van Paul Haenen – Andere Tijden

[5] https://www.singeluitgeverijen.nl/nijgh-van-ditmar/auteur/hans-dorrestijn-3/

Geef een reactie