In-komen

Leestijd: 2 minuten

Een anekdote over onze bron van voedsel

Honger kost weinig kieskeurigheid veel

Tekst Kicking Bird Robison: RobD, Uw Gastschrijver

De mens is niet wat hij eet

Inkomen. Wie een klein inkomen ‘geniet’, moet uit zijn bestede euro een hoog rendement peuren.

Wie wat ruimer in de ‘slappe was’ zit, hoeft hier minder op te letten.

De jongere generatie gaat geen etalages meer kijken in de stad, maar gaat meerder keren per week ‘Lunchen’ tijdens een stadsbezoek en zoekt weer naar wat passende kleding. Ook allemaal bedrijvigheid. Het is maar hoe je het bekijkt. Maar dit terzijde.

Ik heb het beeld van ‘Jan de Arrebeider’ uit een niet zo’n lang verleden in gedachten. De man was super slank, oersterk, reed geen BMW 2.0 maar had wel een BMI-tje, (dan bedoel ik geen grietje!) van rond de 20.

Sinds de jaren 70 wordt het ‘voedsel’ middels een nieuwe formule, overgewaaid uit Amerika, via de opkomende supermarkt gedistribueerd. Het was het einde van de Coöperatie.

Het straatbeeld wordt tegenwoordig door de ‘Formule 1’ van een ijzersterke combinatie’ gedomineerd. ‘Red Bull’. Overigens een prima winkeltje tegenover de winkeltjes van Appie.

Het geloof in het geld maakte zich los uit de samenleving. Er kwamen steeds meer producten in de winkel als voedingsbron die zelfs ‘de ratten’ links laten liggen omdat er geen nutriënt inzitten. Tot op de dag van vandaag voeden we ons met het leeuwendeel van dit soort producten; ook behorende tot onze ‘vrije economie’.

Nu dat er door, onze steeds beter geschoolde nazaten, leuk verdiend wordt aan dit alles, wordt men ook gemiddeld steeds dikker. De ‘welvarende’ consument besteedt zijn euro’s aan heel veel voedsel met een laag rendement. Het gevolg is dat dit voedsel a: veel van zijn budget opsnoept en b: mondjesmaat de energie levert die je toch zou wensen.

Wat wil je nou eigenlijk zeggen?”, roept mijn vrouw. “Oh, niets in het bijzonder”,  zeg ik.

Het lichaam is een gesloten systeem en slaat de ongebruikte vetten op voor ‘barre tijden’. De spiermassa die in vroeger tijden veel aangesproken werd, wordt nu alleen gebruikt om een middelvinger op te steken.

Wat mij betreft een van de laatste strohalmen, een hulproep die niet verstaan of begrepen wordt.

Mijn oude moedertje zegt altijd dat ze mij niet met een slappe hebben gemaakt. Das alles… Wil je nog een bakkie?…”

 

Einde

Geef een reactie