Afscheid van de SP – Ingezonden brief

Leestijd: 2 minuten

Na 26 jaar actief lidmaatschap de SP verlaten doe je niet zomaar. Je gaat echt niet over één nacht ijs. Je hebt hierover nagedacht nadat je moe bent van oppositie voeren binnen de partij. Ik hakte de knoop door met ingang van 1 oktober jongstleden. Het is over en uit. Wel even wennen, maar wat een opluchting.

In 1979 werd ik actief lid van de CPN, een partij die toen nog van groot belang was. Juist ook in de Zaanstreek. Denk bijvoorbeeld aan de campagne ´Stop de Neutronenbom´ waarmee Nederland wakker werd geschud. Elf jaar later ging de partij op in GroenLinks. De tijd hiervoor raakte de CPN in verval. De ideologische koers verdween als sneeuw voor de zon. En dan ben je partijloos.

Je zoekt en sluit je in 1994 aan bij de SP. Toen ik het beginselprogramma ´Handvest 2000´ las wist ik wel dat deze partij linkser was dan andere gevestigde partijen al ontbrak het revolutionaire marxisme. Op de vraag over welk socialisme de SP het had en heeft is er nooit eensluidend antwoord gekomen. Toch nam ik dat voor lief en ging lokaal aan de slag, richtte de afdeling Zaanstreek op en hielp later ook hiermee in Wormerland en Landsmeer.

En in 2020 is de SP een partij die de ogen sluit voor wat van groot belang is in de wereld met onderwerpen zoals vluchtelingen, racisme, LHBTIQ+ en feminisme. Dit alles wordt afgedaan met identiteitspolitiek en daar wensen de SP´ers zich niet in te mengen. Of al die kopietjes van andermans campagnes in plaats van openlijk samen te werken, denk bijvoorbeeld aan ´Voor 14´ van de FNV.

Dan is er ook nog een banencarrousel binnen de SP. Wanneer je je goed in de kijker speelt heb je een redelijke kans op een baantje bij de club. Nog erger, vele afdelingen die in slechte staat zijn omdat de organisatiegraad helemaal niet zo groot is zoals de partijbobo´s naar buiten toe graag doen geloven. En ga zo maar door.

De sociaaldemocratie is door de SP volledig omarmd, het is slechts een kwestie van de scherpe kantjes van het kapitalisme afhalen. Einde oefening. Hoe lang nog?

Willem Croese, Zaandam