Adembenemend

Leestijd: < 1 minuut

Een anekdote over Covid 19 -test

 

 

De natuur kent

beloningen noch straffen,

enkel gevolgen

 

 

Tekst: RobD, Uw Gastschrijver.

Tussen hoop en vrees

Op 28 mei 2020 staat al het ‘oude fruit’ geduldig in een lange rij voor de deur van de dokters praktijk te wachten.

De kans op besmetting blijft aanwezig. Het onderlinge contact duurt maar even. “Waar bent u zo lang gebleven?”, vraagt mijn huisarts als ik aan de beurt ben. “Gewoon thuis gewerkt, zoals altijd”, zeg ik. Er volgen nog enkele vragen over mijn gezondheid.

Het voelt zeker als je verjaardag om zoveel prikken te mogen uitdelen”, merk ik op. De dokter geeft me een glimlach door haar masker heen. Als de dokter mijn bloed afneemt, hoor ik muziek uit de speaker in het plafond schallen.

Eddy Grant geeft het adembenemende nummer ‘Gimme Hope Jo Anne’ ten beste. Daar moet ik het voorlopig mee doen.

Het nummer blijft gek genoeg de rest van de middag in mijn hoofd rondzingen.

Op weg naar huis gaan er weer allerlei gedachten door mijn hoofd.  Ik denk: “Voordat de ‘appels’ geplukt worden en in een kistje belanden, wordt het ‘fruit’ nog een keer bespoten om mooi uit te rijpen. Bepaald fruit moet je niet bij elkaar leggen. Dat gaat veel te hard!

Voorlopig is het een kwestie van overleven”, groenteboer ik.

Later hoor ik in het nieuws dat er rellen zijn ontstaan doordat een ‘cop’ een arrestant het leven heeft benomen door verstikking.

Het is te hopen dat deze agent niet het Covid 19 virus tegen het lijf loopt, dan piept ‘hij’ wel even anders.

 

Einde—