Zweefmoment

Leestijd: 2 minuten

Een anekdote over een zoenoffer

 

De meeste mensen willen liever

Bewonderd dan bemind

worden

 

Declasseren

 

Tekst: RobD, Uw gastschrijver

 

Ik ben jong 19+ en ik wil uit met Doris van Dam.

Ik meld me bij de familie op de avond dat ik uit ga met dat mooie meisje van Van Dam. De heer des huizes is er niet want hij is druk altijd DRUK.

Ik word ontvangen door Oma Van Dam. Deze dame draagt een extra vagant verenpak. Ze steekt enigszins verwaand haar geprononceerde neus in de lucht. Wat een préséance heeft deze 70 jarige vogel. Een bijnaam als ‘El Condor’ zou haar niet misstaan. Dat belooft een heftige klopjacht te worden.

Ik wil graag een praatje met haar maken. Ik heb het gevoel dat ze mij, haar concurrent al van een kilometer afstand heeft gespot. Ze zal vast geen vliegmoment in haar luchtruim toestaan, sim ik. Ik bespeur de geur van ‘Boldoot’. Een populair geurtje uit grootmoeders tijd. Ik ontdek alleen wat rottend vlees van de hond in de ontvangsthal. Oma van Dam stort zich bij mijn eerste aanblik tussen ons, in een duikvlucht bovenop op me.

Ze stoot me met haar vleugel aan om me vervolgens met haar rechter poot bij de keel te grijpen. Alsof ik een voorgerechtje ben. Word eens wakker jongeman!”. Ze kietelt met haar boa over mijn gezicht. “Doris komt zo. Kunnen wij even bijpraten”, leutert oma vriendelijk.

Gelukkig blijft het bij enkele oppervlakkige vragen. “Stel, je bent onze huisschilder… De vrouw des Huizes komt in blinde paniek naar je toe en zegt dat het tafelzilver gestolen is!” “Wat zou jij doen?”, gilt ze.

Ben ik ineens in een psychologische test beland? Zie ik eruit als een ekster? Studeert Oma van Dam via de LOI voor privé detective?

Ik denk scherp na en antwoord: “Teruggeven! Zeker als u zegt dat het om echt zilver gaat.  Of anderszins, zou ik u moeten feliciteren dat u toch mooi van dat waardeloze zilver af bent. Ik ga alleen voor goud”. Ze verbijt zich op haar valse tanden wat ze volgens mij al vaker heeft gedaan.

Ze gaat dieper op de stof in. “Je vader, wat doet ie?”

“Hij werkt voor de krant”, redacteur ik trots. Oma gooit mijn braakballetje over de rand van haar nest. “Oh, bezorgde hij de krant?”, smout ze. Haar uithaal voelt als een stoot onder de gordel. Ik zie dat ze mij wil leewieken. Alleen ‘zij’ is de heerseres op deze krij(s)trots.

Zij vind me kennelijk geen geschikte partij voor haar kleindochter Doris. Ik poets mijn veren en geef oma een leugentje ten beste. “Nee”, zeg ik. “Hij haalt de krant weer op als ze gelezen zijn. Dan kan er weer nieuw papier van gemaakt worden!” Mijn vader is Ingenieur bij TNO. Men was toen al op zoek naar antwoorden op diverse milieu vraagstukken. Waarvan het hergebruik van papier er een was.

Die zelfde avond krijg ik nog mijn eerste zoen van het meisje van Van Dam.

 

Einde—