De deftige dame

Een anekdote over naastenliefde

 

Wie goed doet

Goed ontmoet

 

Tekst: RobD, Uw Gastschrijver.

 

Van de wal in de sloot

 

Er komt een deftige dame op mij aflopen. Ze prikt met haar vinger in mijn richting. Ze krijst. “Mijn hond vindt jouw hond niet aardig!!” Ik zie dat mijn Mechelaar geen interesse heeft in deze oude Terriër. “Dat is een vooroordeel”, roep ik terug. “Honden zijn net mensen”, preek ik. “Ik vind ook niet iedereen aardig!!”, zeg ik tegen deze dame.

Ze blijft door haar opwinding met een van haar pumps in de modder steken. Ze glipt met haar voet uit de schoen. De blote voet met de mooi gelakte teennageltjes verdwijnt in de stinkende modder. Ik kijk toe hoe ze haar pump uit de modder probeert te redden. “Zou je niet eens helpen”, pruttelt ze. “Daar kan ik niet aan beginnen”, modder ik. “Maar ook dat is een vooroordeel”, zeg ik.

Ik pak de pump van de dame uit de modder en spoel hem flink om in de naastliggende sloot. “Anders nog iets mevrouw?”, groenteboer ik.  Ik gooi de pump naar haar toe. Ze vangt hem uit de lucht en kan daarbij nog net haar evenwicht bewaren.

De volgende keer ben ik niet meer zo aardig voor je. Goedemiddag mevrouw”, blaas ik. Vol schaamte druipt de deftige dame af. Die lui kennen der plaats niet. In de verte zie ik mijn buurman zijn honden uitlaten. Ik zeg tegen mijn hond: “Kijk daar komen je vrienden!!” Even ontspannen.

 

Einde—