Het strand op en de duinen in – Voetje voor Voetje

Leestijd: 3 minuten

Het nieuwe jaar heb ik sportief afgetrapt met een door wandelsportvereniging De Zwervers georganiseerde tocht vanuit Wijk aan Zee over het strand en door het Noordhollands Duinreservaat. Zo stoer, de naam van dit evenement alleen al ‘32ste Winter-Strand-Duinenwandeling’. Lekker warm aangekleed het strand op en de duinen in, dit moet toch te doen zijn.

#wandelverslag #voetjevoorvoetje #wandelsport

Aangekomen in revalidatiecentrum Heliomare te Wijk aan Zee meldde ik mij in de kantine bij de starttafel. Voordat ik iets kon zeggen wenste de dame die over de centen ging mij een gelukkig nieuwjaar en als een heer wenste ik haar dat ook. Na de formaliteiten van een startkaart invullen, de drie euro bijdrage voor de wandeltocht afgeven en de aanschaf van een dagkaart voor het duinreservaat was het toch wel even tijd om een kop koffie te drinken.

Aan tafel nam ik de routebeschrijving door. Het staat perfect op papier, de organisatoren van De Zwervers kunnen het. Rechttoe rechtaan: nummers die gelijk zijn aan de pijlen op het parkoers, begrippen als RA (=rechtsaf of rechts aanhouden) en de kilometerstanden die je al gelopen hebt en die je nog moet maken.

In mijn geval was de bedoeling dat ik 15 kilometer door het mulle zand zou gaan. Let wel, op mijn nieuwe lage wandelschoenen van een bekend Duits merk gekocht in een buitensportzaak, dus het inlopen kon meteen geschieden. Na afloop moest ik overigens wel naar de drogisterij, die ook op zondag open is, waar ik gelpleisters kocht om op de hielen te plakken waar twee blaren moeten helen.

Na het bakkie leut naar buiten. Mijn navigatieapparaat aangezet, de camera paraat en de tas met broodjes en water over de schouder. Lopen maar, hup meteen het strand op. Lichte bewolking, maar geen dreigende regenbuien en ook géén zon. Vlak voor mij gaan al tientallen wandelaars flink er tegen aan, sommigen moeten wel eens wijken voor groepen ‘mountainbikers’ die met stevige en vooral snelle fietsen voorbij scheuren.

Na ruim drie kilometer de ‘strandopgang’ op bij Strandafslag Heemskerk om het Noordhollands Duinreservaat te betreden. Ik betrapte mij er juist op dat het lang geleden is dat ik voor de laatste keer hier mijn voetstappen achterliet. En eerlijk is eerlijk deze keer was ik verkocht. “Hier moet ik vaker naar toe”, mompelde ik.

Even later passeerde ik een echtpaar, “Goedemorgen”, zei ik vriendelijk. De man groette mij ook, zijn vrouw deed dat niet. “Hij is alleen”, zei de wandelaar tegen de wandelaarster. Ik dacht: “Die man zou eens moeten weten hoe lekker dat is. Geen geklets, zoals dat wel is met kwekkende groepen wandelaars in een natuurgebied. Doodzonde toch? Geniet van de omgeving.”

Kale bomen, fluitende vogels, grazende Hooglanders, de wind die de toppen van struiken streelt en noem maar op. Al kwam ik natuurlijk om te wandelen, maar ik kon het niet laten om wat plaatjes te schieten, zie hier het resultaat: https://www.willemcroese.nl/2020/01/05/32ste-winter-strand-duinenwandeling-in-beeld/. Bij bank ‘HK29’ was ik al op 10,56 kilometer, dus een korte pauze. Drie bruine bolletjes met lekkers smikkelen en een half flesje water leegdrinken. Energie genoeg om door te gaan, terug naar het startlokaal dat 5,43 kilometer verderop is.

De dame van de centen vroeg na afloop: “En hoe was de wandeling.” Ik antwoordde: “Top, een tien met een griffel.” Ik meende dit echt. De Zwervers hebben de omgeving van hun wandeltochten enorm mee en niet onbelangrijk zij zijn ervaren rotten van parkoersen bouwen. Kortom deze is wandeling is een absolute aanrader voor wandelliefhebbers.

O ja en de stand was na afloop op mijn navigatie 15,97 kilometer met een gemiddelde snelheid van 5,4 kilometer in 2 uur en 56 minuten.

Willem Croese