Zuurkool met vette jus

Leestijd: 2 minuten

Een anekdote over een Kerstmuts

Men beziet zichzelf

met andere ogen dan

men zijn naaste beziet

 

Tekst: RobD, Uw Gastschrijver.

Reistafel

Ons nichtje Paola vraagt aan ons of zij de pizzarette van ons voor 6 personen mag lenen. Zij wil samen met haar vriend Robert-Jan op 2e kerstdag een etentje voor familie organiseren. Haar moeder is in haar nopjes dat deze lastige puber iets voor de familie organiseert. Haar moeder telt op haar vingers de gasten na. Vader, moeder, Paola, Robert-Jan, broer Diederik en de jongste dochter Willemijn maakt precies 6 in aantal.

Het komt moeder goed uit. Ze moet ook op tweede kerstdag in de winkel staan. Als haar werkdag er dan opzit kan ze mooi zo aanschuiven. Moeder vraagt terwijl ze een stuk kerstbrood staat te smeren hoe laat het feest op 2e kerstdag  zijn aanvang neemt.

Paola als door een wesp gestoken kijkt moeder geërgerd aan. “Wat gaat jou dat aan, hoe laat mijn gasten komen?”, zegt ze. Moeder trekt haar wenkbrauwen op. “Ja, Vader, Diederik, Willemijn, Robert-Jan en jij zijn vrij, maar ik moet nog eerst van mijn werk komen”, zegt moeder. Dat weet je toch.

Ik heb de zussen van Robert-Jan uitgenodigd. Ik heb helemaal niet op jullie aanwezigheid gerekend. Sterker nog jullie gaan toch zeker wel buiten de deur eten hoop ik?!

Oh fijn, dat je dat ook met mij hebt overlegd. Dat had je me wel iets eerder mogen vertellen”, simt moeder.

Mijn vrouw hoort  via de app van dit voorval. Ik zeg tegen mijn vrouw dat ze dat echtpaar voor 2e kerstdag moet uitnodigen. Mijn vrouw belt meteen met haar zwager Frenk. Hij reageert dolblij. Hij gaat het goede nieuws direct aan zijn vrouw vertellen. Voor hij het gesprek beëindigt zegt hij dat het 50% zeker is dat we komen. En als ze niet wil dan komt hij alleen!

Einde—