Anekdote over instappen en versnellen

‘Pitshop bij de JUMBO’

Alleen de aandeelhouder wint.

 Tekst: RobD, Uw Gastschrijver.

 Het afgelopen jaar kregen we na het afrekenen van de boodschappen altijd ‘vouchers voor een dagje uit’.

Om diverse redenen wil ik nooit meer naar een pretpark… Ik vraag aan de kersverse kassière of we deze keer voor een “dagje thuis” kunnen sparen.

Als ik de kassabon bekijk, zie ik dat we ook deze week in de prijzen vallen. Onderaan de kassabon is een ‘voucher’ uitgeprint met daarop een vrijkaartje voor het circuit van Zandvoort. De spaarzegeltjes ‘gaan’ dit keer voor een Red Bull F1 raceauto. Jammer genoeg is dit karretje op een schaal van 1 : 100. Om dit kleinood te kunnen be(s)turen, moet je een vergrootglas meebrengen.

Vanuit mijn ooghoek kijk ik in de spiegel van mijn boodschappenkar en zie dat ik links door Max Verstappen dreig te worden ingehaald. Denkbeeldig trap ik op de rem. Ik zie Max ‘levensgroot’ op mij afkomen. Ik corrigeer snel mijn wagentje en blokkeer daarmee een verdere aanval op mijn positie. Mijn vrouw vraagt bezorgd wat ik aan het doen ben. “Heb je die zachte ‘Socks’ nog gekocht”, fluister ik. “Nee”, schreeuwt ze terug, “Daarvoor moet je naar autoshop ‘De Eend’ in Doorn”. Nu weet Verstappen tenminste ook waar hij aan toe is. “Bedankt voor het onthullen van mijn strategie!  Om niet verder uit de bocht te vliegen neem ik wat gas terug. Vanachter de kassa staat Max Verstappen me –vanaf een Bill board– toe te grijnzen.

De kassière rolt een flinke sliert zegeltjes af. Ze begeleidt het met de tekst dat je bij ieder tientje aan boodschappen recht hebt op een zegeltje. Als je dan de spaarkaart vol geplakt hebt met 750 zegels kan je een dergelijk autootje voor slechts 30 euro op de website van JUMBO bestellen. Let er wel op, er is slechts een beperkt aantal autootjes beschikbaar. Een kans die je volgens mij met een eenvoudige slipcursus moet kunnen ontwijken.

Net als Max gaat JUMBO voor de volle winst. “Krijg je er ook hulp bij als die auto weer eens crasht? “, bandenlichter ik. De bedrijfsleider, die mee staat te luisteren, roept mij zalvend toe: “Dat is de nieuwe spaaractie voor in het najaar!” Gierend verdwijnt hij tussen zijn strobalen.

Buiten is het 30 graden. We hebben veel vers en koelwaren in de boodschappenkar. We willen snel naar huis. Als alles ingeladen is, kruip ik achter het stuur. “Zo, dat ging weer lekker snel”, zeg ik tegen mijn vrouw. “Ik sta in pole-position”, grap ik. “Buckle up!”

Ik druk op de startknop. Het dashboard licht op. Ik wacht tot de controle lampjes doven. “We kunnen”, zeg ik. Ik geef gas om de verbrandingsmotor in werking te zetten. Precies zoals het bij de F1 gaat.

Klik-klik hoor ik de startmotor doen. Ik vraag aan mijn vrouw of die HONDA motor al door zijn testfase heen is. “Ik weet niet waar je het over hebt”, zegt ze. Ik doe een nieuwe poging. Klik-klik. De auto is niet in beweging te krijgen.

Ik zie door mijn voorruit een hele ‘renstal’ aan me voorbij –glijden– die wel met hun boodschappen naar huis kunnen. Die gasten hebben kennelijk geen MAX VERSTAPPEN zegels aangenomen, brul ik op F1 niveau.

Nou mooi is dat”, overleg ik in mijzelf. Ik tast de mogelijkheden af: of de startmotor is kaduuk of de dynamo is versleten of, last but not least,  zit de batterij zonder prik. Op ons karretje na is de parkeerplaats verlaten en sluit de winkel zijn deuren. Ik praat mijn vrouw wat moed in en zeg: “Stuur de juiste oplossing naar antwoordnummer 55 in Den Haag.” “Waar laten ze jou ’s nachts?”, wiswast mijn vrouw. “Nou niet op een parkeerplaats”, snijd ik terug.

Als je in de racerij pech hebt dan rijd je toch gewoon de pitch in en dan schieten er uit alle hoeken monteurs om je weer op weg te helpen? Op dat moment klopt er een oude Marokkaan op het raam. Hij vraagt of wij pech hebben en of hij misschien kan helpen. Hij wil de auto wel even helpen aanduwen. Ik vind het heel aardig van hem, maar vind het niet zo’n goed idee. Ik vertel hem dat ik 6 km verderop woon. De barmhartige Samaritaan druipt af.

Laten we de wegenwacht bellen”, driehoekt mijn vrouw. “Ben jij lid dan”, span ik aan. Ze zegt dat ze een eeuwigdurende licentie heeft.

Ik vind het in dit specifieke geval een goed idee.

Ongeveer twee uurtjes later en voorzien van een nieuwe accu zetten we onze reis voort. Ik trap het gas diep in, waarna mijn vrouw reageert door te zeggen:

“Zeg Hamilton, dit is geen Mercedes”. Thuis aangekomen, open ik de motorkap om de nieuwe accu te bewonderen. Ik constateer dat het een HONDA battery is.

Ik schenk mezelf voor het eerst en voor het laatst een Red Bull in om te ervaren hoe het voelt om zo’n prestatie neer te zetten. Kijken of het verschil (s)maakt.

Einde-