Oranje Franje Beu

Leestijd: 3 minuten

Onlangs vroeg een dame hoe ik Koningsdag vier. Toen ik haar simpelweg antwoordde ‘niet’ keek zij mij verrast aan, haar volgende vraag was waarom niet. “Ik ben een republikein dus doe ik niet aan deze flauwekul”, was mijn antwoord. Zij liep hoofdschuddend weg. Intussen ken ik deze reacties wel. Voor de goede orde republikeinen kunnen uitstekende feestbeesten zijn, maar dan komen zij wel op het juiste feestje niet op die van of voor een niet gekozen staatshoofd.

Naast het republikein zijn ben ik óók socialist en laten die rooien nou niet voor oranje zijn, althans degenen die nog roder zijn dan rood. Helaas kom ik namelijk onder zichzelf noemende socialisten veel mensen tegen die het Nederlandse koningshuis juist verdedigen én zelfs dat malle instituut niet willen afschaffen. Sterker de ‘Dag Van De Arbeid’ vieren op 1 mei is voor hen niet gepast.

Het was niet voor niets dat de verjaardag van Koningin Juliana uitbundig gevierd werd op 30 april en zelfs na haar aftreden liet opvolgster Beatrix ‘Koninginnedag’ vieren op de verjaardag van haar moeder. Volgens Zaanse communisten die ik destijds kende was dat allemaal expres om 1 mei te frustreren. Gelijk hadden zij, want op 1 mei-vieringen kreeg je met pijn en moeite een zaaltje gevuld, immers de arbeidersklasse was nog uitgeput van Koninginnedag.

Thuis keek ik als kind met mijn ouders naar de televisie (zwart wit) op Koninginnedag toen Juultje nog de baas was van het land. De beelden toonden bovenaan de trap van het paleis in Soestdijk de koninklijke familie opgesteld. Brave burgers mochten rondjes draaien op het grasveld en zodra iemand aan de beurt was liep hij/zij de trap op, gaf de koningin een cadeautje in de vorm van zelfgemaakte rommel.

Grote hilariteit voor mijn vader wanneer die mensen achteruit de trap naar beneden moesten lopen, want je mocht jouw rug niet aan de leden van het koningshuis laten zien. “Wat een kolder”, riep hij dan. Helaas herinner ik niet hoe hij reageerde toen ik in ‘The Summer Of Love’ 1967 thuis kwam met een zilveren lepeltje waarop stond dat de huidige koning Willem Alexander (WA) was geboren op 27 april dat jaar.

Gelukkig is WA niet van 30 april, dus tegenwoordig op 1 mei wordt meer en meer de Dag Van De Arbeid gevierd. De FNV roept mensen op die dag naar Amsterdam te komen voor een grote demonstratie c.q. manifestatie. Lef vind ik het wel van de vakbond, maar tegelijk ook lastig want 1 mei is geen officiële feestdag in Nederland, terwijl omringende landen als Duitsland en België wel deze dag vieren en iedereen dan vrij is.

Nog steeds houdt Nederland zich vast aan Koningsdag op 27 april. Men heeft liever Koningsdag dan de dag van het volk. Het vieren van Prins Pils zijn verjaardag is er eentje van hossen in het koninklijk oranje met het liefst een enorme hoeveelheid drank in het lijf. Vanaf de jaren tachtig in de vorige eeuw heeft die malle trend zich voortgezet.

Het laatste massale verzet was op 30 april 1980 in Amsterdam onder het motto ‘Geen Woning Geen Kroning’. Krakers en sympathisanten waren niet gediend van het koningshuis en zeker niet de hoge kosten voor de kroning van Beatrix, zij wilden betaalbare woningen. Die dag braken er rellen uit. Demonstranten werden belaagd met traangas, knuppels en andere vormen van geweld.

30 april 1980 - Olof FredrikzeFoto: © Olof Fredrikze

Ik ben niet voor geweld, maar ik snapte het wel. Werkloze jongeren werden gestraft op hun uitkeringen terwijl er geen werk voor hen was, én Beatrix kreeg/krijgt een royale uitkering zonder strafkorting omdat zij van het koningshuis was/is. In 1980 liep ik met een button op mijn jas met de tekst ‘Oranje Franje Beu’, de button ben ik intussen kwijt maar de boodschap niet.

Voor mij geen Koningsdag en Koningshuis, gewoon afschaffen die handel en meteen een rechtstreeks gekozen staatshoofd invoeren. En op 1 mei naar Antwerpen of Amsterdam om een echt feest te vieren, namelijk de Dag Van De Arbeid.

Rooie Willem

Zie ook: https://zaanstreek.sp.nl/nieuws/2017/04/oranje-franje-beu