Op Stoom

Leestijd: 3 minuten

Een anekdote over dwingelandij

 

‘Laat uw wil niet bulderen

als uw macht alleen

fluisteren kan’

 Tekst: RobD, Uw gastschrijver.

 De vaste medewerkster sluit de stomerij af. Ze moet zo haar kind van de crèche halen. Als gescheiden moeder moet ze thuis nog voor het eten zorgen. Het was weer een drukke werkdag. Ze is blij dat het erop zit. Opeens wordt er fel op het raam geklopt. Voor de deur staat een deftig geklede dame driftig te gebaren. De winkel is gesloten. De medewerkster opent de deur. Voordat ze iets kan zeggen zegt de deftige dame dat zij heel druk is.

“Oh, wat vervelend voor u. Hebt u ADHD?” vraagt de medewerkster. De apotheek zit hier verderop in de straat! “Nee,” zegt de opgewonden dame. “Ik heb haast! Mijn buurvrouw bleef weer zolang plakken. Ik had de tijd niet in de gaten. Ik heb ook geen zin meer om nog te koken vandaag. Ik had niet zoveel moeten drinken. We eten wel wat bij het witte paard,” besluit ze haar betoog.

“Wat is er aan de hand mevrouw? We zijn al een half uurtje gesloten,” zegt de medewerkster. “Ik ga zo mijn ki…

“Daar ben ik niet zo in geïnteresseerd jongedame wat u me nu wilt gaan zeggen. Mijn man heeft overmorgen een heel belangrijke meeting. Die broek die u voor mij gaat opzoeken staat zo leuk op dat gele colbertje dat ik afgelopen wintersportvakantie in St. Moritz voor hem gekocht heb.” Ze tovert haar iPhone uit haar tas en wil de winkel medewerkster haar vakantie foto’s laten zien.

Dan staat opeens de baas van de zaak naast de medewerkster. “Ben je er nog steeds?” vraagt hij heel lief aan zijn medewerkster. “Je zou je kindje toch gaan halen? Red je het nu nog wel?” “Deze mevrouw komt na sluitingstijd een stoomstuk afhalen. Bovendien is ze behoorlijk onder invloed,” antwoordt de winkel medewerkster. “Ja, mijn man heeft een hele hoge baan bij Heineken ergens op de 20e verdieping of zo,”zegt de deftige dame. “Hebt u gedronken mevrouw?”vraagt de eigenaar van de stomerij. “Een ietsepietsie burp teveel,” boert de deftige dame. “U bent tog nie van de plisie?” stamelt ze.

De winkel medewerkster loopt naar het kantoortje achter in de winkel om even te bellen met de crèche. Even later komt ze terug en zegt tegen haar baas dat er een vriendin bij haar kindje is en het even zal opvangen. Ze loopt om de toonbank heen, schakelt de winkelverlichting weer aan en start de kassa op.

Ze richt haar aandacht weer tot de deftige dame die met een uitermate verveeld gezicht rond staat te kijken. “Ik kan me deze hompentent niet herinneren,” mompelt ze. “Hebt u het reçuutje voor mij mevrouw?” vraagt de medewerkster. De zoektocht naar de blauwe pantalon neemt zijn aanvang. Na 20 minuten gezocht te hebben zegt de deftige mevrouw uit de hoogte: “Jullie kunnen toch wel een blauwe pantalon vinden?” De eigenaar van de winkel begint zich ermee te bemoeien. “Mevrouw zodra wij hem gevonden hebben, bellen wij u op.” “Maar ik wil hem nu hebben!” dwingt de dame. De winkeleigenaar ziet het been van de deftige dame op en neer stampen. “Mevrouw we gaan door met zoeken al wordt het middernacht! Desnoods bellen we met de landmacht!” Hiermee blaast de winkeleigenaar zijn stoom af. “Ik laat het hier niet bij zitten!” verzekert hij haar.

Onverrichter zake verlaat de deftige dame de stomerij. De man van de stomerij bestudeert het afgifte reçuutje. Krabt zich op het hoofd. “Dit soort reçuutjes gebruikten wij 3 jaar geleden,” zegt hij. “Wacht eens even. In het schuurtje achter de winkel bewaren we de kledingstukken die nooit zijn opgehaald! Laten we daar gaan zoeken!” Tien minuten later staan ze met een wit damast tafellaken in hun handen. Huilend van het lachen, lopen ze de winkel in.

Ik zal die mevrouw vanavond rond middernacht eens opbellen. Ik zal zeggen dat we de hele avond hebben gezocht en dat het lek boven is. Ik zal er hoogstpersoonlijk bij zijn als het wordt opgehaald!

Ik ben benieuw hoe ze reageert dat de blauwe pantalon een wit tafellaken blijkt te zijn!

Volgens mij heeft die man zijn broek gewoon ergens op het Gooise matras uitgetrokken en hangt deze gewoon bij zijn ‘vriendin’ over de stoel.

Einde—