Klassenstrijd is keihard nodig

Leestijd: 2 minuten

De uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen op 8 november 2016 gaat volgens velen de boeken in als een historische gebeurtenis die de wereld doet veranderen. Ik zal het niet helemaal betwisten, maar heeft iedereen liggen slapen en gedacht: het gebeurt ons niet dat een racist, seksist en mafkees de verkiezingen wint aan de andere kant van die grote plas ?

Dit is ook gespreksstof over de elite – ik noem het liever ‘gevestigde orde’ – immers die lui denken dat de schaapjes op het droge zijn en alles geregeld is. Inderdaad, vaak hebben de bobo’s goed aan zichzelf gedacht, maar er is ook nog iets zoals het klootjesvolk dat op verre afstand van hen staat. Tja en die categorie mensen vormt de massa van ontevredenen, zij ondervinden dagelijks hinder van het beleid dat niet van hen is.

En dan staat de rechtse bal Donald Trump op die kort door de bocht vliegt, maar hij gaat wel met de hoofdprijs naar huis namelijk die van president in de Verenigde Staten. In Frankrijk staat Marine Le Pen (Front National) te trappelen om op soortgelijke wijze president te worden en in Nederland lonkt Geert Wilders (PVV) naar de functie van regeringsleider. De voedingsbodem van ontevredenheid is aanwezig om zulke uiterst rechtse lieden aan het bewind te krijgen. Is dat erg? Jazeker!

Niet alleen de gevestigde orde heeft niet opgelet, maar ook politieke partijen, vakbonden en maatschappelijke organisaties niet. Je zou toch van progressieve clubs en nog liever linkse moeten verwachten dat er een sterke band is met de arbeidersklasse. Voor zover het al aanwezig is, is het ruim onvoldoende, want in de VS is er reeds afgerekend in de stemhokjes door zeer rechts te stemmen en zo zal het ook bijvoorbeeld in Frankrijk en Nederland gaan.

Links zal toch echt klassenstrijd moeten voeren om te komen tot een volwaardig en sociaal bestaan voor iedereen. Schud de boel wakker, sta op en doe mee. De beuk er in!

Willem Croese