De eerste week zonder roken zit er op

Leestijd: < 1 minuut

Ja, ik weet het, het is nog pril maar een week zonder roken is een kunst apart. De vele keren per dag dat je een enorme trek hebt in een sjekkie zijn heftig. Als ik rustig zit en heerlijk de rook inhaleer en vervolgens uitblaas is dat voor mij een gelukzalig moment, maar hoe kom ik in hemelsnaam nu zonder tabak aan zulke momenten. Mijn gedachten dwalen af naar tabak, ik wil het nu en niets anders.

Alle goedbedoelde tips ten spijt, maar het is echt niet altijd een kwestie van karakter. Nee, een verslaving is vaak genetisch bepaald en daar kun je weinig tegen doen met karakter. Niettemin ben ik een doorzetter en rook nu niet, ook niet als mijn gedachten bij het roken zijn. Toch vraag ik mij af of een mens niet in mate kan roken, bijvoorbeeld een paar sjekkies per dag.

De wens is echter om van de verslaving af te komen. Wanneer ik nu wil roken moet ik echt wat anders doen als afleiding. Gelukkig ben ik niet iemand die snel zich verveelt, dus er is altijd wat te doen. Vandaag was het een boek lezen van Koos van Zoomeren (Mijn verhaal), terwijl ik wachtte op de uitslag of het onderzoek van Cees in de VU vandaag goed is gegaan.

Toen ik het telefoontje kreeg van de verpleegkundige, die bevestigde dat alles in orde was, besloot ik direct een wandeling te maken in Het Twiske met de honden. Het regende, de meiden stonden naast mij met hun staarten te kwispelen, het zal hen een zorg zijn of het regent of niet. Op pad met de Mechelaars is een noodzakelijke en ook prettige activiteit die afleiding genoeg geeft om het als een gelukzalig moment te betitelen zonder te roken.

Willem Croese