Anti-rookmaffiosi, ex-rokers en rokers

Dat roken niet gezond is hoeft niemand mij uit te leggen en die betutteling om het roken overal en nergens te verbieden ontgaat mij totaal. De anti-rokers, vooral de fanatiekelingen, hebben vanuit het niets na jarenlange strijd de politiek zover gekregen om het roken zoveel mogelijk te verbieden. Nu ben je strafbaar wanneer je in een openbare ruimte, café, verenigingsgebouw of wat dan ook rookt, het gaat wel erg ver met dat soort geneuzel. Niettemin je hebt als burger je hierbij neer te leggen, al blijf ik dat paffen bij schandpalen op perrons of in zogenaamde rookabri’s een nog volkomen idiotere vertoning vinden, alsof rokers paria’s zijn.

Van de niet rokers zijn ex-rokers gemiddeld genomen knap irritant wanneer zij anti-rookmaffiosi zijn geworden, vooral zij menen het altijd beter te weten met argumenten zoals gezondheid en geld besparen. Het is helemaal maf wanneer dat soort lieden staan te kuchen wanneer jij een sigaret opsteekt, wel verdikkeme zij hebben jarenlang zelf zo tegenover niet-rokers gestaan, hou eens op met dat overdreven hypocriete gedoe.

Nu ga ik hier geen pleidooi houden om vooral te roken of te gaan roken, en ook niet om onzinnige vergelijkingen te maken met alcoholgebruik, vlees eten en weet ik veel meer wat niet gezond zou zijn. Toch ben ik super gemotiveerd om te stoppen met roken, want ik heb stomweg genoeg ervan om iedere keer een peuk op te steken. Nu alleen nog zover komen dat ik niet meer rook. Adviezen heb ik niet nodig, want de begeleiding is er al, maak je geen zorgen. En let op ik word geen anti-roker, maar wel een ex-roker.

Wordt vervolgd …

Willem Croese

Eén reactie

  1. Wanneer maakte jij kennis met de wereld van ‘Peter Stuyvesant’? Toen ik 4 jaar oud was raapte ik altijd het nog brandende peukje op dat de melkboer net had weggegooid. Het nooit van de grond gekomen merk ‘Bukshag’ is nimmer op de markt gekomen. Mijn grootvader vervoerde in die tijd tabak voor Niemeijer in Groningen. Hij verdiende daar een goed loon mee. Ik kan me herinneren dat er altijd en overal tabaksrook hing. Ik en velen met mij zijn grootgebracht in een tabakscultuur. Het imago van tabak is ‘opgebrand’. De resten zijn alleen nog terug te vinden in het tabaksmuseum. Zelfs die hebben hun deuren gesloten (Groningen). Men heeft er een vijandsbeeld omheen gecreëerd. De nieuwe verslavingen zijn iPhone, iPad of iets van dien aard. Mensen worden nu digitaal bewierookt door zulke fabrikanten. De schadelijke kanten worden geleidelijk aan zichtbaar. Ik heb mijn vriend ‘de sigaret’ gecremeerd en heb de as verstrooid in zee. Het heeft zich waarschijnlijk al vermengd met het zand. Die Stuyvesant is mogelijk al tot Stuifzand getransformeerd. Ashes to ashes. Dust to dust.
    Willem, sterkte met het ten grave brengen van je vriendje ‘het Shagje’.

    RobD

Geef een reactie