Zeikweer

Wij Hollanders kunnen enorm zeiken over het weer, dan is het te koud, dan is het te warm, dan is er te veel wind of is het te nat. Wat een heerlijk volkje zijn wij toch, echte mopperaars die hun eigen klimaat niet lief hebben.

Vanochtend liep ik met mijn honden tijdens stortbuien in het bos. De Mechelaars vinden ieder type weer prima, zolang zij maar buiten kunnen zijn om te lopen, rennen en spelen. Geef ze eens ongelijk, want buiten is het je goed vermaken. Ik deel uiteraard die mening en loop daarom graag onder elke weeromstandigheid met hen mee.

Regenpak aan, kisten aan de voeten en mijn hoed op het bolletje, helemaal bestand tegen de regen. Ik keek naar de lucht en zag uitsluitend donkere wolken, zwart leken ze wel. Ik hoorde vliegtuigen de landing inzetten om veilig aan de grond te komen, maar zien deed je de toestellen niet boven het recreatiegebied Spaarnwoude. De honden lieten het vliegtuiglawaai aan zich voorbij gaan, zij renden voluit alsof hun leven er van afhing. Op een kruispunt kwam een vos ons tegemoet, de meiden zijn geïnstrueerd om hier niet achteraan te gaan en dat deden zij dus ook niet.

Terug bij de auto waren wij drijfnat. Ik maakte de honden droog met een doek, deed mijn regenkleding uit om vervolgens naar huis te rijden. De ruitenwissers werkten op volle toeren. Het zicht was wat minder, maar te doen. Tevreden kwamen wij thuis. De honden gingen languit liggen op hun kleedjes en zelf sloot ik de ogen liggend op de bank. Wat is het toch heerlijk zeikweer en dat voor een Hollander met twee Mechelaars.

Willem Croese

Eén gedachte over “Zeikweer”

  1. Fijn verhaal en een aangename verteltrant. Willems verhalen voor bij de centrale verwarming. Dat belooft nog veel goeds!
    RobD

Geef een reactie