Kunstbeen

Hartje winter, de invalide man zit in de stadsbus. Buiten is het koud, het vriest. In de bus staat de kachel volop te loeien. Het is duidelijk dat de chauffeur het ook koud heeft. Niet zo raar, want het is bij iedere halte de deur open en dan maar voor hem hopen dat de passagiers snel instappen. Ook de invalide man heeft het koud, hij zit naast een plek waar de warmte van de verwarming de bus ingeblazen wordt.

Eindelijk, hij kan op het rode knopje van ‘stop’ drukken want bij de volgende halte moet de man uit de bus. De chauffeur stopt keurig, opent de deur. En dan wil de passagier opstaan, hij zakt door zijn kunstbeen. Wat blijkt? De kunstbeen is van pvc gemaakt en is door de hitte van de kachel gesmolten. Met pijn en moeite weten omstanders hem weer op de stoel te krijgen.

Intussen is de chauffeur bij zijn passagier die gevallen is. Via de mobiele telefoon schakelt hij de centrale van de busmaatschappij in. Een kwartiertje later staat een collega met een auto bij de bus, samen met de chauffeur tilt hij de invalide man uit de bus om hem vervolgens in de personenwagen te zetten. De man bedankt de heren. “Zo kom je van een koude kermis thuis ouwe”, roept de buschauffeur hem na. “Ik hou niet van kermissen, maar zo ben ik wel een kermisattractie waarmee ik geld kan verdienen voor een nieuw been”, reageert het slachtoffer.

© Willem Croese – 2017

2 gedachten over “Kunstbeen”

  1. RobD zeker bizar, hahaha … Jij en ik houden nu eenmaal van absurdisme nietwaar?

Geef een reactie