Wandelen door de Croesestraat en Croeselaan

Croesestraat en Croeselaan - Willem CroeseUtrecht, de stad die in het hart van Nederland ligt; waar het treinverkeer uit alle windrichtingen samenkomt op het station Hoog Catharijne; waar het immer druk is; waar mensen werken en wonen; waar mensen de Jaarbeurs bezoeken voor een tentoonstelling of evenement; waar de Domtoren fier over de stad uitkijkt en waar de Croeselaan een belangrijke verkeersader is.

Om eens te zien hoe het daar is werd het tijd om de Croeselaan en de Croesestraat te bezoeken. Keer op keer regende het wanneer ik het voornemen had om naar Utrecht te gaan, niet een beetje, maar een heleboel. Eenmaal vertoonde het ‘achtuurjournaal’ zelfs beelden van plafonds die instortten op het station Hoog Catharijne, omdat de enorme hoeveelheid water geen andere kant op kon.
De deadline van het familieblad van de ‘Stichting Uit Welke Beker’ naderde. Weer of geen weer er zat niets anders op om te gaan. Uiteraard regende het weer stevig. De auto parkeerde ik op de Jutfaseweg. Met de paraplu in de linkerhand en mijn camera in de rechterhand liep ik naar de T-kruising van de Jutfaseweg en de Croesestraat.
In het water aan de Jutfaseweg lagen twee kano’s met in ieder twee personen. Die mensen maakten zich klaar voor een wedstrijdje. Het publiek bestond uit cafébezoekers. Zodra het startsein gegeven werd joelden de toeschouwers en moedigden de sportievelingen aan. Op de hoeken van de Jutfaseweg en de Croesestraat zijn twee kroegen, de één was dicht en de ander open. Het was mij te vroeg om een glaasje te gaan drinken, bovendien wilde ik graag nuchter thuiskomen.

Croesestraat en Croeselaan - Willem Croese
De Croesestraat werd in 1905 aangelegd. Men moet een vooruitziende blik hebben gehad, want als je de straat inkijkt is het niet te smal, zelfs niet met geparkeerde auto’s aan beide kanten van de weg. Halverwege zijn prachtige woningen te zien met luiken naast de ramen. In 1912 zijn deze karakteristieke huizen gebouwd in opdracht van de ‘Utrechtse Woning Maatschappij’. Kennelijk zijn die woningen nogal gewild, want een speurtocht op internet en bij makelaars leert al snel dat ze grif verkocht worden.
Niet al het oude is bewaard gebleven. Aan de rechterhand staat een modern blok. Hoe dichter je bij de drukke Vondellaan komt besloot de architect geen balkons te laten plaatsen aan de straatkant. Storend zijn deze moderne gebouwen niet, maar het is wel even overschakelen.
Bij het kruispunt Croesestraat, Vondelstraat en Croeselaan was het een kwestie van goed uitkijken. Het verkeerde raasde in behoorlijk hoge snelheid voorbij. Een chauffeur meende met zijn vrachtwagen door een plas te moeten scheuren, het water spatte op alsof het een grote fontein was, een voetganger kon net op tijd wegspringen zodat de schade voor haar beperkt bleef.

Croesestraat en Croeselaan - Willem Croese
Nadat ik veilig aan de overkant was keek ik naar de in 1931 aangelegde Croeselaan met een groenstrook, in het midden een voetpad en aan beide zijden bomen. Op bordjes stond vermeld ‘Hondentoilet’, maar er was geen hond te zien. Met hondenweer hebben veel mensen geen zin om naar buiten te gaan met hun viervoeters, ook nu niet. Het was stil, maar die rust werd af en toe verbroken door het autoverkeer dat aan beide kanten voorbijkwam. Fietsers en wandelaars gebruikten hun paraplu’s om zichzelf te beschermen tegen het hemelwater. Een enkele reiziger wachtte op de bus in een glazen hokje.
In typisch jaren dertig stijl staan schitterende etagewoningen. Opmerkelijk is de nummering van de woningen, bijvoorbeeld de benedenwoning is nummer 275 en die daarboven 275bis. Hoe dichter je bij het centrum van Utrecht komt des te beter zie je de hectiek van de stad. Aan mijn rechterhand passeerde ik eerst nog een blinde muur waarop graffiti gespoten was. Fietsers raasden in hun haast hier voorbij. Zij naderden het hoofdkantoor van de Rabobank.

Croesestraat en Croeselaan - Willem Croese
Twee torens tonen het beeld van moderniteit tegenover de jaren-dertig-woningen. Die dingen zijn imposant om te zien. Treinreizigers die het NS-station naderen ontkomen niet aan dit gebouw in hun gezichtsveld. Ik kan er niets aan doen, maar dit kantoorgebouw doet mij denken aan een glasbak. De architect moet gek geweest zijn van glas, want het hele pand is voorzien van groen/blauw glas.
Even verderop stuitte ik op wegopbrekingen. Verkeersregelaars zorgden voor de orde. Bussen reden naar de parkeerplaats tegenover de Jaarbeurs. Fietsers reden naar de stalling bij het station. Borden kondigden de Tour de France van 2015 alvast aan, jawel het wielerspektakel heeft volgend jaar de etappefinish op de Croeselaan en dat moeten wij weten.

Croesestraat en Croeselaan - Willem Croese
Mijn wandeling werd nog steeds verstoord door regen. Ik besloot over de Croeselaan terug te lopen naar de Croesestraat, waar op huisnummer ‘2a’ cafetaria ‘Croese’ is gevestigd. Mijn paraplu klapte ik in bij het etablissement en ik zette het druipende gevaarte buiten tegen de gevel. De uiterst vriendelijke uitbater Ali Bozkurt vroeg wat ik wenste. Het werd een broodje kroket en een blikje Fanta.
,,Bent u fotograaf?”, vroeg hij al wijzende op mijn camera. Ik wilde niet al te moeilijk doen. Normaal houd ik het op ‘ plaatjesschieter’, maar een bevriende persfotograaf zegt dan steevast dat ik mijzelf niet te kort moet doen.
,,Vandaag maak ik foto’s van de Croesestraat en de Croeselaan voor de familiestichting ‘ Uit Welke Beker’. Mijn naam is Willem Croese en ik dacht waar kan ik beter mijn wandeling eindigen dan bij cafetaria Croese”, antwoordde ik hem.
Bozkurt vertelde dat zijn zaak al ‘Croese’ heette toen hij het overnam. Volgens een klant van hem zat vroeger in het pand een smid die hoefijzers maakte. Wij stelden ons voor hoe de paarden de Croesestraat in kwamen om halt te houden bij de hoefsmid.
Na het broodje mocht ik een foto van Bozkurt maken. De voorwaarde was dat ik het als vrijwilliger zou doen en er geen geld mee zou verdienen, dat was een deal. Hij stelde zich in de deuropening op en wees trots naar mijn familienaam.

Croesestraat en Croeselaan - Willem Croese
Zowel de Croesestraat als de Croeselaan zijn vernoemd naar de familie Croes die in de achttiende eeuw de steenbakkerij ‘Groenendaal’ bezat aan de Leidsevaart. Waarom de straatnamen de familienaam ‘ Croese’ in plaats van ‘ Croes’ meekregen werd mij niet duidelijk. Vast staat in ieder geval nog niet volgens de gegevens van Uit Welke Beker dat die familie Croes familie van mij is, maar de lol was er niet minder om op een regenachtige dag een wandeling te maken in Utrecht met straatnaambordjes waarop mijn achternaam staat.

Cafetaria Croese: https://www.facebook.com/cafetariacroese

Gepubliceerd: http://uitwelkebeker.nl/

Geef een reactie